|
|
Karlmenn til prýði - úr sýningarskrá
Umræðan um hlutgervingu kvenna var og er þörf. Gamalt og gott
dæmi er fáklædda konan á húddinu í bílaauglýsingunni. Við konur
höfum lengi býsnast yfir henni. Sumar móðgast og finnst að sér
vegið. Einhverjar dást að flottum línum og enn aðrar fara bara og fá
sér nýjan bíl. Líklega eigum við þó allar sameiginlegt að vita innst
inni að þetta er býsna flott pía og skiljanlegt að strákunum finnist
gaman að horfa á hana. Sama hvað okkur finnst um samhengið. Já
og ef við köfum dýpra getum við kannski verið sammála um að það
væri alls ekkert leiðinlegt að horfa á fallegan fáklæddan karlmann,
jafnvel þó hann væri á húddinu á bíl. Í það minnsta væri það eina
leiðin til að fá mig til að skoða bílaauglýsingar.
Það er óneitanlega ánægjulegt að horfa á fáklædda fallega karlmenn
óháð því í hvaða samhengi þeir eru. En hvers vegna sjást
þeir svo sjaldan? Ef maður flettir blöðunum getur maður verið viss
um að á einhverri síðu finnst ber kona. Maður þarf hins vegar að
bíða eftir keppninni um herra Ísland til að rekast á beran karlmannskropp
í blaði. Af hverju dettur konum aldrei í hug að nota bera menn
í auglýsingar? Berum við svona mikla virðingu fyrir karlmönnum?
Finnst okkur það fyrir neðan okkar virðingu? Erum við teprur og
viljum ekki að aðrir viti að okkur finnst gaman að horfa á fáklædda
menn? Hver svo sem skýringin er held ég að það sé ekki vegna
þess að okkur finnist fallegir fáklæddir karlmenn "leiðinlegir". Hvers
vegna leyfum við okkur ekki bara að njóta þeirra? Metum fegurðina
á eigin forsendum.
Í gegnum tíðina höfum við konur skreytt umhverfi okkar með hlutum
sem okkur finnast til prýði. Blómamunstur, ýmiskonar doppur og
rendur hafa átt vinsældum að fagna. En hvers vegna ekki formfagrir
karlmenn? Það gæti t.d. verið dásamlega frískandi að drekka kaffið
sitt úr fagurlimuðum bolla.
Ég verð þó að viðurkenna að ég er skrambi forvitin um hvernig upplifun
það er fyrir karlmann að sötra morgunkaffið sitt úr þessháttar
grip.
Gyða S. Björnsdóttir
|
 |
